Treursijzen & Zwarte sijzen

Ik heb deze sijzen een aantal jaren. Echt moeilijk kan ik ze niet noemen...ten minste die van mij zijn makkelijk, maar ik hoor wel andere verhalen.

Ik vind het leuke vogels, tam, geen vechtersbazen en makkelijke eters. Anders dan de Zwarte sijzen eten mijn treursijzen alles wat ik ze voor zet.  Ik geef ze Blattner zaden en heel veel onkruiden. En de man zingt ook nog eens heel aardig in de broedtijd (luister maar hieronder). In de broedtijd zitten al mijn spannen in een eigenvlucht en na de broed vliegen ze samen door de volière. Nooit problemen met deze vriendelijke vogels, die wel elke keer even moesten wennen als de grote Braziliaanse Bisschoppen ook los gingen. Na de broedtijd verruilt de man zijn prachtige verenpak voor een veel minder mooi winterkleed.

Onze winter is geen probleem voor ze, maar (meer voor mijn eigen gemoedrust, dan voor mijn vogels) heb ik in het nachthok wel een kleine kachel staan om ergste kou tegen te gaan.

 


Ook het nestelen gaf geen problemen. De pop maakte een mooi nestje van de gebruikelijke materialen..overigens was ze ook blij met het pluis van de lisdodde dat ik haar gaf om de kom mee te bekleden. De jongen werden met vers onkruidzaad en een mix van Orlux eivoer met gekiemd zaad gevoerd. Ik ben wat voorzichtig met dierlijk voer geweest, gaf wel miereneitjes die ik verzamelde uit een omgekeerd bloempotje dat in de tuin stond. De mieren brachten daar zelf de poppen naar toe. De man voerde zijn vrouwtje en zij gaf het door aan de jongen en na het uitvliegen bleef de hele familie gezellig bij elkaar. De man neemt dan het voeren van de pop over. Kortom..leuke vogels.


update: na enkele succesvolle jaren waarin mijn treursijzen elk jaar één nest hadden heb ik de vogels verkocht, want dat ene nest brachten ze juist groot tijdens mijn zomervakantie. En dat is niet prettig voor de oppas.

0:00/2:17

Zwarte sijzen zijn prachtig. Vooral als het zonnetje op het verenpak van de man schijnt...en helemaal als ze opvliegen. Ik kan echt genieten van hun afstekende gele vleugels.

Dat opvliegen doen ze trouwens vaak, want mijn vogels zijn schuwer dan mijn Treursijzen. Ook de zang blijft wat achter, maar je koopt deze vogels ook niet voor hun zang.

Man en vrouw zijn altijd samen en mocht de één in de vlucht zitten een de ander in het nachthok dan volgt de hereniging binnen enkele seconden. Snavelen doen ze (net als de Treursijs) ook vaak.

En na het snavelen volgt het nestelen. Bij mij broeden ze in een met plastic takjes omgeven kanarienestkastje. Het nestelen duurt vrij lang, maar dan heb je ook wat. Op het moment dat je denkt dat het nest wel af is, bouwt de pop en nog een randje bij. Het wordt een vrij hoog bouwwerk en het is maar goed dat ze zoveel tijd gebruikt om het ook stevig te maken.

 

Update: Ook mijn 4 zwarte sijzen heb ik verkocht, want mijn vogels waren toch gevoelig. Zoals ik ze hield moest ik regelmatig medicatie toedienen en daar ben ik geen voorstander van.